25-09-06

Groen! kandidaat voor district Antwerpen

Mijn dochter, Ilse van Dienderen, is fractieleidster van Groen! in het Antwerps district. Ze heeft dat graag en volgens vriend en vijand ook goed gedaan. Ze is weer kandidaat en staat op de tweede plaats voor het district en op nummer 8 voor de stad. Steeds op lijst 5 van Groen! Eigenlijk treedt ze daarmee in mijn sporen. In 1982 richtte ik in Brasschaat mee de Agalevafdeling op en was er 13 jaar gemeenteraadslid. Een “opmerkelijk raadslid” schreef de pers bij mijn afscheid. Mijn enthousiaste dochter vroeg me om die groene draad weer op te nemen. Dat heb ik gedaan. Ik sta nu ook op de tweede plaats maar van achter te beginnen. Ik heb me net als vroeger weer volop in de campagne gegooid. Ik ga plakken. Dat is in Antwerpen niet simpel. Telkens worden je affiches overplakt. Ik blijk ook de enige 63jarige vrouw te zijn die op haar eentje haar tien borden in 't oog houdt. De plakploegen van andere partijen zijn altijd met minstens drie en een pak jonger. Maar ze zijn vriendelijk. Ik ben ook verantwoordelijk voor de verspreiding van een folder naar ouderen in het district. Ook niet simpel, want de stedelijke campagneleiding kan niet volgen en we moeten wachten. In afwachting ben ik druk bezig met enkele anderen o.a. mijn zoon Gianni om 3200 omslagen te adresseren en te frankeren.Mijn man is Hugo van Dienderen en die is kandidaat voor de provincie, ook voorlaatste plaats. Sinds onze studententijd delen we hetzelfde engagement.We zijn dus met drie uit hetzelfde gezin die voor Groen! gaan.En de Mijn schoonbroer uit Ekeren, Hugo Van Damme, staat voor het eerst op een groene lijst, nummer 9 op die van Ekeren. Hij heeft een heel persoonlijke en humoristische blog. Een bezoek is aanbevolen.

Een geëngageerd leven

Jeannine Weyers studeerde klassieke filologie in Leuven en was 35 jaar lerares Latijn hoofdzakelijk aan het Mater Dei-instituut van Brasschaat. Ze houdt van de klassieke oudheid als spiegel voor het eeuwig menselijke. In 1967 trouwde ze met Hugo van Dienderen. Ze heeft twee dochters, Ilse en An en één pleegzoon Gianni. Sinds de oprichting in 1976 was ze jaren één van de drijvende krachten achter de wereldwinkel. Zo geeft ze haar verzet tegen het onrecht aangedaan aan de volkeren in het Zuiden vorm. Vanuit de wereldwinkel ontstonden verschillende progressieve verenigingen. Het Vlaams AktieKomitee tegen Atoomwapens had in de Parkgemeente een zeer sterke afdeling. Het “Luisterend Oor” voor vrouwen richtte ze op samen met met andere vrouwen uit de wereldwinkel. In aanloop tot de verkiezingen van 1982 richtte Jeannine de Brasschaatse Agalevgroep mee op en met succes. Zij was één van de twee gekozenen en zetelde 13 jaar in de gemeenteraad. Vanaf 1995 volgde een bezinningsperiode wegens borstkanker. In 1999 verhuisde ze naar Antwerpen. Vanaf 1998 studeert ze film- en video aan de academies in Waasmunster en in Antwerpen. Ze realiseert twee documentaires : ‘Een medaille op de kast’ (2000) en ‘Amara’ (2006) , respectievelijk over het leven van haar grootvader en vader. Haar eerste film valt in de prijzen en onderscheidingen, o.a. in Palermo, Milaan, Sevilla en... Brussel. Die werd ook uitgezonden door Canvas. De twee documentaires worden op 11 november 2006 te 14.30u in het filmmuseum te Antwerpen vertoond.